Επιστολή προς τον πρωθυπουργό, τους πολιτικούς αρχηγούς και τους βουλευτές απέστειλε η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ταξί (ΠΟΕΙΑΤΑ), εκφράζοντας την έντονη δυσφορία της για τις κυβερνητικές πολιτικές που -όπως υποστηρίζει- επιβαρύνουν τον κλάδο των ταξί.
Επιμέλεια: Βάσω Βεγιάζη
Στην επιστολή, η Ομοσπονδία κάνει λόγο για διαρκή οικονομική και θεσμική πίεση προς τους επαγγελματίες οδηγούς, επισημαίνοντας ότι το αυξημένο λειτουργικό κόστος, οι τιμές των καυσίμων και η ακρίβεια έχουν δημιουργήσει ασφυκτικές συνθήκες για τον κλάδο. Παράλληλα, ζητά αναπροσαρμογή του κομίστρου, υποστηρίζοντας ότι το ισχύον τιμολόγιο δεν ανταποκρίνεται πλέον στα σημερινά δεδομένα της αγοράς.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο πλαίσιο για την ηλεκτροκίνηση, με την ΠΟΕΙΑΤΑ να αναφέρει ότι έχουν επιβληθεί υποχρεώσεις χωρίς επαρκείς υποδομές, επιδοτήσεις και ρεαλιστικό χρονοδιάγραμμα εφαρμογής.
Παράλληλα, εκφράζει αντιρρήσεις για τις προβλέψεις που αφορούν την απαίτηση ποινικού μητρώου δικαστικής χρήσης, σημειώνοντας ότι επηρεάζονται επαγγελματίες ακόμη και για παλαιότερες πλημμεληματικές υποθέσεις.
Στην επιστολή ασκείται κριτική στις ρυθμίσεις που αφορούν τα ΕΙΧ με οδηγό και τις ηλεκτρονικές πλατφόρμες μεταφοράς, με την Ομοσπονδία να υποστηρίζει ότι δημιουργούνται συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού εις βάρος των ταξί.
Μεταξύ άλλων, η ΠΟΕΙΑΤΑ ζητά:
• Άμεση επανεξέταση των ρυθμίσεων που επιβαρύνουν δυσανάλογα τον κλάδο.
• Αναπροσαρμογή του τιμολογίου με βάση το πραγματικό κόστος λειτουργίας.
• Σαφές και εφαρμόσιμο πλαίσιο για την ηλεκτροκίνηση, με επιδότηση και υποδομές.
• Πλήρη έλεγχο του αθέμιτου ανταγωνισμού από πλατφόρμες και Ε.Ι.Χ.
• Θεσμικό διάλογο με τους εκπροσώπους του κλάδου πριν από κάθε νέα απόφαση.
Τέλος, προειδοποιεί για ένα «θερμό καλοκαίρι αντιδράσεων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την επόμενη ημέρα των μεταφορών στη χώρα».
Δια χειρός κυβέρνησης η Ελλάδα θα αποκτήσει τον γηραιότερο και πιο μολυσματικό στόλο ταξί στην Ευρώπη. Εύγε Κυρανακη
Η υποχρεωτική ηλεκτροκίνηση στα ταξί: ένα μέτρο που πετυχαίνει ακριβώς το αντίθετο από ό,τι υπόσχεται
Η κυβέρνηση παρουσίασε την υποχρεωτική ηλεκτροκίνηση ως βήμα προόδου για τον κλάδο των ταξί. Στην πράξη, τα αποτελέσματα είναι διαμετρικά αντίθετα από τους στόχους που τέθηκαν, και ο κύριος λόγος είναι απλός: η ίδια η κυβέρνηση δεν ήταν έτοιμη να εφαρμόσει αυτό που νομοθέτησε.
Πριν από το μέτρο, υπήρχε φυσική ροή αντικαταστάσεων. Εκατοντάδες οχήματα αντικαθίσταντο κάθε χρόνο, είτε με τελείως καινούργια, είτε με νεότερα μεταχειρισμένα σύγχρονων προδιαγραφών. Μετά την εφαρμογή της υποχρεωτικότητας, οι ταξινομήσεις κατέρρευσαν σε δύο έως τρεις τον μήνα. Κανείς δεν αγοράζει. Κανείς δεν αντικαθιστά. Ο στόλος γερνάει αντί να ανανεώνεται.
Ο αναπληρωτής υπουργός είχε δεσμευτεί ότι η υποχρεωτικότητα θα συνοδευτεί από νέο πρόγραμμα επιδότησης είκοσι χιλιάδων ευρώ ανά ηλεκτρικό ταξί, μέσω του Κοινωνικού Κλιματικού Ταμείου, με προϋπολογισμό εξήντα οκτώ εκατομμυρίων ευρώ. Η επανεκκίνηση του προγράμματος είχε ανακοινωθεί «για τις αρχές του 2026». Βρισκόμαστε στα τέλη Μαΐου. Η πλατφόρμα δεν έχει ανοίξει. Κανένα νέο πρόγραμμα δεν έχει προκηρυχθεί. Οι επαγγελματίες περιμένουν και η αγορά παραμένει σε πλήρη ακινησία.
Εν τω μεταξύ, η ίδια η κυβέρνηση παραδέχεται ότι μέχρι να ενεργοποιηθεί η επιδότηση, δεν υφίσταται πρακτική υποχρέωση αντικατάστασης. Δηλαδή ο επαγγελματίας καλείται απλώς να κρατήσει το υφιστάμενο, φθαρμένο όχημά του. Αυτό σημαίνει ότι η «πράσινη πολιτική» δεν οδήγησε σε εισαγωγή ηλεκτρικών οχημάτων. Οδήγησε στην παράταση ζωής πετρελαιοκίνητων δεκαπενταετίας και άνω, δηλαδή ακριβώς εκείνων που ρυπαίνουν περισσότερο.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ολόκληρο το προηγούμενο πρόγραμμα «Πράσινα Ταξί», σε τρία και πλέον χρόνια λειτουργίας, κατάφερε να επιδοτήσει μόλις 158 ηλεκτρικά ταξί σε όλη την Ελλάδα. Αν αυτή είναι η ταχύτητα εφαρμογής, ο στόχος δεν φαίνεται να είναι η ηλεκτροκίνηση. Φαίνεται μάλλον να είναι η διατήρηση του γηραιότερου στόλου ταξί στην Ευρώπη.
Παράλληλα, οι έμποροι αυτοκινήτων που συμμορφώθηκαν με τις κυβερνητικές κατευθύνσεις, εισήγαγαν ηλεκτρικά οχήματα και επένδυσαν σε απόθεμα, βρίσκονται σήμερα εγκλωβισμένοι: δεσμευμένο κεφάλαιο, μηδενική κίνηση, οχήματα που χάνουν αξία με κάθε μήνα που περνά. Αυτοί που έπραξαν αυτό που τους ζητήθηκε, τιμωρούνται για την ανετοιμότητα εκείνων που τους το ζήτησαν.
Με το ισχύον πλαίσιο, ένας επαγγελματίας δεν μπορεί καν να αντικαταστήσει το παλαιό πετρελαιοκίνητο ταξί του με ένα νεότερο, καθαρότερο υβριδικό. Η μοναδική επιλογή είναι ηλεκτρικό, το οποίο όμως δεν μπορεί να αγοράσει χωρίς επιδότηση που δεν υπάρχει. Μπλοκάρεται έτσι όχι μόνο η πλήρης μετάβαση, αλλά και κάθε ενδιάμεσο βήμα βελτίωσης. Ο εχθρός του καλού έγινε το τέλειο.
Αν η κυβέρνηση επιθυμεί πραγματικά πράσινη μετάβαση και όχι απλώς ευχάριστες ανακοινώσεις, οφείλει πρώτα απ’ όλα να φτιάξει ένα βιώσιμο δίκτυο φόρτισης
Αυτή τη στιγμή η πυκνότητα δημοσίων σημείων φόρτισης παραμένει στα 0,4 σημεία ανά 100 χιλιόμετρα, μία από τις χαμηλότερες στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η αξιοποίηση των υφιστάμενων ιστών φωτισμού για εγκατάσταση φορτιστών χαμηλής ισχύος μπορεί να δημιουργήσει ένα εκτεταμένο δίκτυο σημείων φόρτισης μέσα στις γειτονιές, χωρίς σημαντικές παρεμβάσεις στον δημόσιο χώρο.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η εταιρεία ubitricity (θυγατρική της Shell) έχει εγκαταστήσει πάνω από 14.400 φορτιστές σε ιστούς φωτισμού και bollards σε περισσότερους από 30 δήμους. Μόνο στο Λονδίνο λειτουργούν σχεδόν 12.800 τέτοια σημεία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα: στο Tower Hamlets εγκαταστάθηκαν 2.000 φορτιστές σε ιστούς φωτισμού μέσα σε μόλις τέσσερις μήνες, με κάθε εγκατάσταση να διαρκεί μόλις 30 λεπτά. Το Άμστερνταμ και η Κοπεγχάγη έχουν υιοθετήσει αντίστοιχες πρακτικές, με θεαματικά αποτελέσματα στην αύξηση της χρήσης ηλεκτρικών οχημάτων σε περιοχές υψηλής πυκνότητας. Η εφαρμογή αυτού του μοντέλου στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη μπορεί να αλλάξει άμεσα την καθημερινότητα των οδηγών.
Μια επιπλέον λύση θα μπορούσε να είναι η θέσπιση ειδικού πλαισίου και επιδότησης για την εγκατάσταση ιδιωτικών φορτιστών επί του πεζοδρομίου έξω από την κατοικία του ιδιοκτήτη (curbside charging). Το μέτρο αυτό εφαρμόζεται ήδη με μεγάλη επιτυχία στο Παρίσι, το Άμστερνταμ και το Λονδίνο.
Η κυβέρνηση οφείλει να τηρήσει τις δεσμεύσεις της. Η επιδότηση πρέπει να προηγείται της υποχρέωσης, όχι να την ακολουθεί με μήνες καθυστέρηση. Μέχρι να ολοκληρωθεί ένα βιώσιμο δίκτυο φόρτισης χρειάζεται μεταβατική περίοδος που να επιτρέπει και υβριδικά οχήματα ως ενδιάμεσο βήμα. Και πάνω απ’ όλα, το χρονοδιάγραμμα πρέπει να βασίζεται στην πραγματική ωριμότητα της αγοράς, όχι σε ημερομηνίες που εξυπηρετούν επικοινωνιακούς σκοπούς. Διαφορετικά, το μόνο που θα πετύχει η λεγόμενη «πράσινη πολιτική» είναι αυτό που ήδη πετυχαίνει: περισσότερα γερασμένα οχήματα στους δρόμους, μια αγορά σε παράλυση, και έναν στόλο ταξί που αντί να εκσυγχρονίζεται, οδεύει προς ρεκόρ παλαιότητας.