Ο υπουργός Ναυτιλίας Βασίλης Κικίλιας συμμετείχε, στη Ρώμη, στο διεθνές φόρουμ «Shaping The Shipping of Future Summit 2026», αφιερωμένο στην «πράσινη» μετάβαση και στις βιώσιμες πρακτικές στην ναυτιλία.
Στο περιθώριο του φόρουμ, ο κ. Κικίλιας συναντήθηκε με τον Ιταλό υπουργό Μεταφορών Ματέο Σαλβίνι, με τον οποίο συζήτησε σειρά θεμάτων κοινού ενδιαφέροντος.
Μετά την ολοκλήρωση της συνάντησης, ο υπουργός Ναυτιλίας δήλωσε στο ΑΠΕ – ΜΠΕ: «Όλοι οι μεγάλοι παίκτες της διεθνούς ναυτιλίας ήταν παρόντες εδώ στην Ρώμη. Είναι δυο θέματα, τα οποία μας ενδιαφέρουν, από κοινού με την ιταλική κυβέρνηση και αφορούν, συγχρόνως, την κοινωνία και την οικονομία.
Το ένα είναι η ναυτιλία και τα λιμάνια μας, με την ανταγωνιστικότητά τους, δεδομένου ότι το 80% με 90% του παγκόσμιου εμπορίου γίνεται δια θαλάσσης και εμείς είμαστε η πρώτη ναυτιλιακή δύναμη στον κόσμο, με 5.800 ελληνόκτητα πλοία. Είμαστε το 61% της ευρωπαϊκής ναυτιλίας και το 20% της παγκόσμιας ναυτιλίας.
Το πόσο κοστίζει όλο αυτό, ως industry και κλάδος, έχει άμεσο αντίκτυπο στην οικονομία, στην καθημερινότητα, στην ενέργεια, στον πληθωρισμό, όπως και στις τιμές των προϊόντων.
Όσο, λοιπόν, καθορίζουμε τις πολιτικές (παράδειγμα για το LNG ως μεταβατικό καύσιμο) ή την καταβολή περιβαλλοντικών τελών στα ευρωπαϊκά λιμάνια που τα καθιστά μη ανταγωνιστικά σε σχέση με τα λιμάνια της υπόλοιπης λεκάνης της Μεσογείου, αυτές οι πολιτικές -στις οποίες λίγο ως πολύ συμφωνούμε με τους γείτονες μας τους Ιταλούς και αυτό συζήτησα με τον κ. Σαλβίνι- έχουν μετρήσιμη επίδραση στη μέση ευρωπαϊκή οικογένεια, είτε είναι ιταλική, είτε είναι ελληνική.
Πόσο πληρώνει το ρεύμα, πόσο τα αγροτικά προϊόντα, πόσο τα προϊόντα τα οποία χρειάζονται στην καθημερινότητα του πολίτη. Αυτό είναι καίριο για μας. Το ότι εμείς αποτρέψαμε, με τις πολιτικές μας να ψηφιστεί η φορολόγηση της ναυτιλίας 120 δισ. από το 2027 και 100 έως 300 δισ. κάθε χρόνο έως το 2035, θα έχει τεράστιες θετικές επιπτώσεις στον πληθωρισμό, στην ενεργειακή ακρίβεια και στην ακρίβεια των προϊόντων.
Διότι τα κόστη, μην αυταπατόμαστε, θα μετακυλίονταν στην πραγματική οικονομία. Αυτό καμία κοινωνία ευρωπαϊκή, καμία οικονομία ευρωπαϊκή, καμία κυβέρνηση ευρωπαϊκή, σας διαβεβαιώ δεν θα το άντεχε. Οπότε οι πολιτικές είναι πραγματικές, έρχονται να αγγίξουν την μέση ελληνική οικογένεια και δίνουν και αναπτυξιακό βραχίονα προοπτικής: τα λιμάνια μας, η ενέργεια, ο στόλος μας, η κρουαζιέρα, οι μαρίνες στο σύνολό τους μπορούν να δώσουν πολύ καλά πληρωμένες νέες θέσεις εργασίας.
Όπως και ελπίδα και αναπτυξιακή προοπτική, τοπικά, σε κάθε πόλη που έχει λιμάνι, πολύ καλά πληρωμένες δουλειές για την επόμενη γενιά τα νέα παιδιά με την δυνατότητα να οραματιστούν στη βάση μιας ελπιδοφόρου πολιτικής για τα επόμενα χρόνια.
Αυτό, το μοιραζόμαστε από κοινού με την Ιταλία, έχουμε και οι δύο τέτοιες προοπτικές. Έχουμε και οι δυο ισχυρό στόλο -εμείς πιο ισχυρό- έχουμε και οι δυο πολύ σημαντικά λιμάνια, έχουμε και οι δυο ναυπηγεία -αυτοί πιο δυνατό κλάδο- έχουμε και οι δυο κρουαζιέρα έχουμε και οι δυο γιότινγκ και μαρίνες. Πρόκειται για έναν σημαντικό βραχίονα και πυλώνα ανάπτυξης».
