Επτά ενώσεις, μεταξύ των οποίων και η Κοινότητα Ευρωπαϊκών Σιδηροδρόμων και Διαχειριστών Υποδομών (CER), προειδοποιούν την Κομισιόν ότι οι προτεινόμενες αναθεωρήσεις σχετικά με κανονισμό για τις δημόσιες επιβατικές σιδηροδρομικές και οδικές μεταφορές θα δημιουργήσουν «ουσιαστική αβεβαιότητα» στον τομέα των δημόσιων μεταφορών.
«Μήλον της Έριδος» αποτέλεσε η αναθεώρηση των ερμηνευτικών κατευθυντήριων γραμμών για τον Κανονισμό (ΕΚ) 1370/2007 για τις δημόσιες επιβατικές σιδηροδρομικές και οδικές μεταφορές.
Ο Κανονισμός για την παροχή Υποχρέωσης Δημόσιας Υπηρεσίας (PSO) «καθορίζει τους όρους υπό τους οποίους οι μεταφορείς μπορούν να αποζημιωθούν ή να τους παραχωρηθούν αποκλειστικά δικαιώματα από τις δημόσιες αρχές να παρέχουν υπηρεσίες δημόσιων μεταφορών που είναι προς το γενικό συμφέρον αλλά διαφορετικά δεν θα ήταν εμπορικά βιώσιμες», αναφέρεται στο παρόν κείμενο.
Σύμφωνα με τα όσα επισημαίνει ο συνασπισμός Ενώσεων, η προτεινόμενη αναθεώρηση θα εισαγάγει νέες νομικές έννοιες για τις δημόσιες υπηρεσίες που «θα περιόριζαν την ικανότητα των αρμόδιων Αρχών μεταφορών και θα εισαγάγουν νομική αβεβαιότητα που θα εμποδίσει τις μελλοντικές αποτελεσματικές επενδύσεις και την ανάπτυξη υπηρεσιών δημόσιων μεταφορών».
Όπως επισημαίνεται, «στις αναθεωρημένες κατευθυντήριες γραμμές, η Κομισιόν ουσιαστικά επιχειρεί να περιορίσει το εύρος των υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας και να τις συνδέσει με την επίδειξη μιας εκ των προτέρων ζήτησης των χρηστών. Αυτό φαίνεται να πηγάζει από μια αμφισβητήσιμη αντίληψη σύμφωνα με την οποία το γενικό συμφέρον θα ήταν απλώς το άθροισμα των προσωπικών συμφερόντων. Δηλ. αν δεν υπάρχει ζήτηση από τους χρήστες για μια υπηρεσία, τότε δεν υπάρχει γενικό συμφέρον», με τις Ενώσεις να προσθέτουν ότι αυτή η άποψη είναι ουσιαστικά μια «λανθασμένη αντίληψη».
Ο συνασπισμός αντιτίθεται στον ισχυρισμό ότι «η ανάγκη για δημόσια υπηρεσία μπορεί να προκύψει μόνο όταν υπάρχει ζήτηση από τους χρήστες και ότι η ζήτηση δεν μπορεί να καλυφθεί μόνο από την αλληλεπίδραση των δυνάμεων της αγοράς».
Προσθέτει επίσης ότι μια τέτοια προσέγγιση με γνώμονα τη ζήτηση είναι «ασύμβατη με τον σχεδιασμό βιώσιμης κινητικότητας».
Καταλήγοντας, ισχυρίζεται ότι η αναθεώρηση στην τρέχουσα μορφή της εμποδίζει και δεν βοηθά τις εταιρείες δημόσιων μεταφορών να βοηθήσουν και να επιτύχουν τους στόχους της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας.
Βάσω Βεγ.
