Για την πορεία της ηλεκτροκίνησης στην Ελλάδα και εάν αυτή επαναπροσδιορίζει τους στόχους μιας εταιρείας πετρελαιοειδών, όπως η ΕΛΙΝΟΙΛ ρωτήσαμε τη διοίκηση της εταιρείας, στο πλαίσιο της ετήσιας γενικής συνέλευσης.
Στην ερώτησή μας απάντησε ο πρόεδρος της ΕΛΙΝΟΙΛ και πρόεδρος του ΣΕΕΠΕ, Γιάννης Αληγιζάκης.
«Παρά τα οικονομικά κίνητρα, οι μετακινήσεις με ηλεκτρικά οχήματα παραμένουν σχετικά περιορισμένες.
Βλέπουμε, άλλωστε, και τα στοιχεία της αγοράς αυτοκινήτου. Υπάρχει σημαντική αύξηση στις πωλήσεις των υβριδικών και των plug-in υβριδικών οχημάτων, ενώ πολύ μικρότερη είναι η διείσδυση των αμιγώς ηλεκτρικών οχημάτων», σχολίασε αρχικά.
«Νομίζω ότι τα σημεία των σταθμών φόρτισης είναι από τα χαμηλότερα στην Ευρώπη.
Ο βασικός λόγος που έχουμε καθυστερήσει τόσο πολύ στο θέμα των υποδομών είναι η γραφειοκρατία.
Ενδεικτικά, για να εγκατασταθεί ένας φορτιστής απαιτείται να εξασφαλιστεί η απαραίτητη ηλεκτρική ισχύς από το δίκτυο, σε συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές.
Για να ηλεκτροδοτηθεί ένα σημείο φόρτισης μπορεί να απαιτηθούν περισσότεροι από οκτώ μήνες», συμπλήρωσε ο κ. Αληγιζάκης.
«Το έχω συζητήσει πολλές φορές, σε διάφορα συνέδρια, με το Υπουργείο Ανάπτυξης και άλλους αρμόδιους φορείς. Ειλικρινά, μπορεί να γίνονται προσπάθειες, όμως πρόκειται για μια διαχρονική παθογένεια της ελληνικής δημόσιας διοίκησης.
Άρα, το συγκεκριμένο κομμάτι θα αναπτυχθεί στην αγορά, αλλά πολύ πιο αργά από ό,τι είχε αρχικά εκτιμηθεί», υπογράμμισε.
Η ανωτέρω τοποθέτηση αποκτά επιπρόσθετη βαρύτητα, καθώς έγινε από τον πρόεδρο του ΣΕΕΠΕ (Σύνδεσμος Εταιριών Εμπορίας Πετρελαιοειδών).
Γενικότερα, οι απόψεις / εκτιμήσεις για το «πρασίνισμα» / την απανθρακοποίηση των οδικών μεταφορών διίστανται, κάτι το οποίο – σε κάποιο βαθμό – φαίνεται και από τις προτιμήσεις του καταναλωτικού κοινού, το οποίο – στο επιβατικό όχημα – κινείται περισσότερο στη μεταβατική (;) λύση του υβριδικού οχήματος (HEV) και όχι τόσο στα επαναφορτιζόμενα PHEV και BEV.
