«Στρατηγικής σημασίας για το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών αποτελεί η ισορροπία μεταξύ ολοκλήρωσης βασικού οδικού δικτύου και επενδύσεων σε μέσα σταθερής τροχιάς».
Αυτό δήλωσε ο κ. Δημήτρης Αναγνώπουλος, Γενικός Γραμματέας Υποδομών, στο 8ο Συνέδριο Υποδομών και Μεταφορών – ITC 2025, που λαμβάνει χώρα σήμερα 23 και αύριο 24 Σεπτεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών – Διεθνές Συνεδριακό Κέντρο.
Ο κ. Αναγνώπουλος στην παρέμβασή του ανέλυσε τον εθνικό στρατηγικό σχεδιασμό για τις υποδομές την επόμενη δεκαετία. Ξεκινώντας από τις οδικές υποδομές, έκανε ειδική αναφορά στην ολοκλήρωση βασικών αξόνων, όπως το υπολειπόμενο τμήμα του Ε65 από Καλαμπάκα ως τη σύνδεση με την Εγνατία Οδό το καλοκαίρι του 2026, καθώς και των υπολοίπων 10 χιλιομέτρων του Πάτρα – Πύργος τον ερχόμενο Νοέμβριο.
«Παράλληλα, έχουμε σε εξέλιξη σημαντικά οδικά έργα, όπως το Flyover της Θεσσαλονίκης, που έχει μια σταθερή πορεία υλοποίησης, ο ΒΟΑΚ, το Μπράλος – Άμφισσα, η Παράκαμψη Χαλκίδας – Ψαχνών και το Ιωάννινα – Κακαβιά, καθώς και άλλες υποδομές, όπως το αεροδρόμιο Καστελλίου. Όλα αυτά τα έργα υλοποιούνται και θα τρέξουν την επόμενη 5ετία-7ετία. Κατόπιν, η προτεραιότητα μετατοπίζεται σε περιφερειακά οδικά έργα και παρεμβάσεις για βέλτιστη συνδεσιμότητα και ασφάλεια», ανέφερε.
Όσον αφορά στα έργα σταθερής τροχιάς, όπως σημείωσε ο Γενικός Γραμματέας Υποδομών, υλοποιείται ήδη η Γραμμή 4 του Μετρό της Αθήνας στο πρώτο τμήμα και στη συνέχεια, θα δρομολογηθούν διαδοχικά τα επόμενα τέσσερα τμήματα, ενώ υπό μελέτη είναι και οι επεκτάσεις της Γραμμής 2 προς Ίλιον και Γλυφάδα. Έθεσε, δε, ως ορίζοντα ολοκλήρωσης της επέκτασης του Μετρό Θεσσαλονίκης προς Καλαμαριά το πρώτο τρίμηνο του 2026.
Στόχος, όπως είπε ο κ. Αναγνώπουλος, για το Υπουργείο είναι «η υλοποίηση έργων χωρίς αδικαιολόγητες καθυστερήσεις, έγκαιρη απόδοση στους πολίτες, μακροχρόνια αξία επένδυσης».
O κ. Αναγνώπουλος ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να χαθούν ευρωπαϊκά κονδύλια που αφορούν δημόσιες υποδομές, ενώ αναφέρθηκε στα κύρια προβλήματα που οδηγούν σε καθυστερήσεις επισημαίνοντας, μεταξύ άλλων, την απόδοση γης (απαλλοτριώσεις, ΟΚΩ, αρχαιολογία), την πολυπλοκότητα αδειοδοτήσεων, αλλά και σε πολλές περιπτώσεις έλλειψη συντονισμού.
Όσον αφορά στους μηχανισμούς αντιμετώπισης, τόνισε ότι απαιτείται ολοκληρωμένος σχεδιασμός με χαρτογράφηση πιθανών εμποδίων από την αρχή, αλλά και αναθεώρηση κανονιστικού πλαισίου για ταχύτερη επίλυση θεμάτων.
