Με απόφαση του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών εγκρίνεται η μερική αποδοχή του αιτήματος αποζημίωσης της εταιρείας ειδικού σκοπού «ΠΑΣΙΦΑΗ ΟΔΟΣ Α.Ε.», η οποία έχει αναλάβει, μέσω Σύμπραξης Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), τη μελέτη, κατασκευή, χρηματοδότηση, λειτουργία και συντήρηση του τμήματος Χερσόνησος – Νεάπολη του Βόρειου Οδικού Άξονα Κρήτης (ΒΟΑΚ) και ελέγχεται από τις εταιρείες ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ και ΑΚΤΩΡ.
Η απόφαση αφορά αποζημίωση λόγω της μεταβολής του κόστους της σύμπραξης, η οποία προέκυψε μετά την καθυστέρηση στην παράδοση των χώρων κατασκευής και τη συνακόλουθη μετάθεση της «Προγραμματισμένης Ημερομηνίας Διαθεσιμότητας» των υπηρεσιών του έργου.
Σύμφωνα με το υπουργείο, η καθυστέρηση οδήγησε σε παράταση κατά 447 ημέρες, μεταθέτοντας την “Προγραμματισμένη Ημερομηνία Διαθεσιμότητας Υπηρεσιών” από τις 21 Απριλίου 2027 στις 11 Ιουλίου 2028, ενώ αντίστοιχα μετατέθηκε και η απώτερη ημερομηνία ολοκλήρωσης στις 11 Ιουλίου 2029.
Η εταιρεία είχε υποβάλει συνολικό αίτημα αποζημίωσης ύψους 155,75 εκατ. ευρώ, το οποίο περιλάμβανε δαπάνες του κατασκευαστή και του Ιδιωτικού Φορέα Σύμπραξης (ΙΦΣ), όπως χρονικά εξαρτώμενες δαπάνες, κόστος διατάραξης της ομαλής συνέχειας των εργασιών, αναθεώρηση του συμβατικού τιμήματος και χρηματοοικονομικό κόστος.
Μετά την αξιολόγηση του αιτήματος από τον Ανεξάρτητο Ελεγκτή, τον Χρηματοοικονομικό Σύμβουλο και τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου, η Αναθέτουσα Αρχή αποφάσισε τη μερική αποδοχή του αιτήματος, εγκρίνοντας αποζημίωση έως 97.009.450 ευρώ για θετικές ζημίες που συνδέονται με την παράταση του έργου.
Στην απόφαση επισημαίνεται ότι γίνονται δεκτές οι δαπάνες που αφορούν ανελαστικά και χρονικά εξαρτώμενα έξοδα του κατασκευαστή, όπως μισθοδοσία προσωπικού, ασφαλιστικές εισφορές, λειτουργικά έξοδα εργοταξίων, συντήρηση εξοπλισμού, εγγυητικές επιστολές και ασφάλιση του έργου.
Αντίθετα, δεν γίνονται δεκτές απαιτήσεις που αφορούν χρηματοοικονομικό κόστος ή αποθετικές ζημίες, καθώς κρίθηκε ότι εμπίπτουν στο επιχειρηματικό ρίσκο του αναδόχου και δεν καλύπτονται από το συμβατικό πλαίσιο της σύμβασης σύμπραξης.
Η απόφαση βασίζεται στις προβλέψεις της σύμβασης ΣΔΙΤ, οι οποίες προβλέπουν τη δυνατότητα παράτασης προθεσμιών και καταβολής αποζημίωσης όταν η Αναθέτουσα Αρχή καθυστερεί την παράδοση των χώρων κατασκευής, προκαλώντας αύξηση του κόστους του έργου χωρίς υπαιτιότητα του ιδιωτικού φορέα.
