Το νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου Μεταφορών και ειδικότερα το Άρθρο 52 επιχειρεί να αναδιαμορφώσει το πλαίσιο λειτουργίας των μεταφορών με Ε.Ι.Χ. (ιδιωτικά αυτοκίνητα με οδηγό που μπορούν να πραγματοποιούν υπηρεσίες μεταφοράς επιβατών).
Ωστόσο, όπως αναφέρουν στελέχη της αγοράς που δραστηριοποιούνται στα ΕΔΧ, αντί να απαντά στα πραγματικά προβλήματα των αστικών μετακινήσεων, εισάγει ρυθμίσεις που κινδυνεύουν να επιδεινώσουν το ήδη οξύ κυκλοφοριακό ζήτημα.
Όπως αναφέρουν, η συνεχιζόμενη απουσία αξιόπιστων μηχανισμών ελέγχου και ανώτατων ορίων, πληθυσμιακών κριτηρίων δημιουργεί τις προϋποθέσεις για ανεξέλεγκτη αύξηση νέων ιδιωτικών οχημάτων στους δρόμους, με άμεσο κόστος στο κυκλοφοριακό και επομένως, στην καθημερινότητα των πολιτών, στη λειτουργία των πόλεων και στη βιωσιμότητα του ίδιου του συστήματος μεταφορών.
Συγκεκριμένα, το Άρθρο 52, όπως τονίζουν τα ίδια στελέχη, επεκτείνει τις δυνατότητες των Ε.Ι.Χ. χωρίς να βάζει τους αναγκαίους φραγμούς.
Δεν προβλέπει μητρώο, δεν θέτει ανώτατα όρια (caps) στον αριθμό των οχημάτων και χαλαρώνει τις κυρώσεις, σε μια ήδη κορεσμένη κυκλοφοριακά χώρα.
«Κανείς δεν γνωρίζει πόσα Ε.Ι.Χ. δραστηριοποιούνται σήμερα, ούτε υπάρχει πρόβλεψη για το πόσα μπορεί να προστεθούν αύριο.
Σε αντίθεση με τις 13.600 άδειες ταξί στην Αττική, απόλυτα ελεγχόμενος αριθμός, σταθερά από το 2012, παρά τη σημαντική αύξηση των τουριστών», επισημαίνουν.
Το δυνητικό αρνητικό αποτέλεσμα
Όπως σημειώνουν τα ίδια στελέχη, το αποτέλεσμα είναι προφανές: ανεξέλεγκτη αύξηση οχημάτων και επιδείνωση του κυκλοφοριακού χάους στην Αθήνα, στα μεγάλα αστικά κέντρα και στα νησιά, ιδίως κατά την τουριστική περίοδο.
Την ώρα που, όπως αναφέρουν, τα ταξί λειτουργούν με αυστηρά αριθμητικά όρια και ελέγχους, τα Ε.Ι.Χ. αφήνονται χωρίς πληθυσμιακά ή γεωγραφικά κριτήρια, δημιουργώντας συνθήκες άνισης μεταχείρισης.
«Παράλληλα, η μείωση των προστίμων και η απουσία ουσιαστικών ελέγχων υπονομεύουν την εφαρμογή των κανόνων.
Όταν οι παραβάσεις τιμωρούνται ηπιότερα αντί αυστηρότερα, το μήνυμα που εκπέμπεται είναι σαφές: η παρανομία γίνεται ανεκτή», τονίζουν.
Στη συνέχεια, συμπληρώνουν ότι «το νομοσχέδιο αποφεύγει να ρυθμίσει με σαφήνεια τον ρόλο και τις υποχρεώσεις των ψηφιακών πλατφορμών μεταφοράς.
Δεν καθορίζονται επαρκείς μηχανισμοί διαφάνειας, ελέγχου και φορολογικής εποπτείας, αφήνοντας ανοιχτά παράθυρα άνισης μεταχείρισης και απώλειας δημοσίων εσόδων».
Συνοπτικά, υποστηρίζουν ότι, χωρίς σαφές μητρώο για τα Ε.Ι.Χ, χωρίς ανώτατα όρια στον αριθμό των αδειών Ε.Ι.Χ, χωρίς αυστηρούς ελέγχους και χωρίς ξεκάθαρο πλαίσιο για τις πλατφόρμες, το Άρθρο 52 κινδυνεύει να λειτουργήσει ως εργαλείο απορρύθμισης και όχι ως σύγχρονη ρύθμιση, με άμεσο κόστος για την κυκλοφορία, τη φορολογική δικαιοσύνη και την ποιότητα ζωής των πολιτών.
Κύριε κυρανακη να κλησουμε το κράτος να μην υπάρχει τίποτα δημόσιο ούτε ν πληρώνουμε φόρους ούτε τίποτα τότε ναι αλλά οσω θα είμαστε κράτος δεν θα επηρεάζεται η δημόσια ζωή του λαού,αλλιος το μαγαζί δεν χρειάζεται.